Ghannah Lodge

We hadden Filip Ledaine op bezoek voor Radio2

Je kan de reportage beluisteren hier

Lees het verslag op de site van Radio 2 hier

door Greta 

We sprongen in onze oude jeep en reden hem tegemoet. Er stapte een dynamische jongen lachende kerel uit de wagen en al gauw viel al de spanning van het officiele bezoek van ons af.

Het ontbijt was dus de eerste topic, onze medewerkers bereidde een typisch ontbijt voor  dat Filip positief verraste, de typische gerechten smaken veel beter dan de nagebootste westerse keuken van de Hotels en de grote Ressorts. Hier eten wij altijd vers wist ik Filip te vertellen. We hebben misschien minder keuze in de winkels, groenten en fruit zien er lang niet zo perfect uit dan deze die wij gewoon zijn te vinden in de rekken van de grootwarenhuizen maar zijn van smaak niet te vergelijken. Hier smaakt alles echt maar men moet wel het geduld opbrengen het seizoen af te wachten. Dit geduld levert dan sappige zoete mango’s op, watermeloenen met sap als grenadine, bananen die vele Europeanen de ware smaak van een banaan laten ontdekken. Hier wordt ook nooit iets uit de diepvries klaargemaakt. De lokale bevolking vindt diepvries producten smakeloos, dit zal waarschijnlijk wel gedeeltelijk te wijten zijn aan het wantrouwen dat zij hebben in bewaarde voedingsmiddelen. Hier is het de gewoonte de visvangst op de grill te leggen dat smaak van zelfsprekend anders. De reizigers die in Ghannah Lodge verbleven zullen het beamen, het eten hier is verrukkelijk.

Toeval bestaat niet, op het moment dat we over de eetgewoonte spreken, komt Numery eraan. Hij heeft zijn vakantie ingekort om zeker het bezoek van Radio 2 aan ghannah lodge niet te missen. Numery is onze chef. Hij leeft voor zijn keuken en heeft enorme creativiteit, zijn schotels zijn niet alleen een streling voor het oog maar ook een finesse voor de maag.

Welcome, where are you from klonk het alom, de micro bleef indruk maken maar Filip slaagde er toch wel in om de sfeer van wat hij zelf de “couleurs locales” noemde vast te leggen voor de Radio 2 luisteraar.

Eerst naar de soeks van de Haven van Nuweiba. Uit deze haven vertrekken er dagelijks boten die Egypte met Jordanie verbinden. Leuk voor reizigers die vanuit Egypte ook Petra, Aqaba of de Dode Zee willen bezoeken, die nemen dan wat ze hier de fast boat noemen. De slow boat is dan vooral voor de Egyptenaren zelf, die in Jordanie of Saudie Arabie op zoek gaan naar werk of deze die naar Mekka op bedevaart gaan.

We rijden na onze eerste aankopen terug naar Ghannah Lodge, het is ondertussen al 16uur en het schooltje van Ghannah Lodge gaat dan van start. Wanneer we aankomen is Nora, de Bedoeiense lerares al volop bezig met les geven. De kinderen zijn minder onder indruk dan Filip. Ze leren gewillig het engels en het arabisch alfabet aan en eens de lessen gedaan omsingelen ze Filip en zingen uit volle borst in de micro.

 We mogen de tijd niet uit het oog verliezen we moeten nog naar Nuweiba City, een naam dat laat veronderstellen dat we een grote stad gaan binnenrijden, maar Nuweiba city is een typisch dorp gebleven waar het Egyptische leven gewoon doorgaat. We vinden hier de brandweer, het gemeentenhuis, de postcentrale, het ziekenhuis, de kruideniers winkeltjes, het benzine station, en de niet te missen winkelstraat van Nuweiba waar we dagelijks langskomen voor het internet café en voor onze dagelijkse thee babbel met Achmed van Isis Bazar

 

 

Eindejaarsfeesten op z’n Bedoeïens